Wokół góry góry i góry

I całe moje życie w górach

Ileż piękniej drozdy leśne śpiewają

Niż śpiewak płatny na chórach



Jak łasiczki ścieżka w śniegach

Droga życia była kręta

Teraz z lasów zeszła na mnie

Młodych jodeł zieleń święta



Nie ludzką ręką malowany

Jest wielki smutek duszy mojej

Lecz nawet złockiej ikonie

Ja nigdy nic nie powiem



Ważne są tylko modre kopuły pieśni

Które na górze wysokiej zostaną

Nikt nie szuka inicjałów cieśli

Gdy cieśle dom postawią



Przyjaciele drodzy którzy jemioły czcicie

Dobrze że chodzicie światem

Wkrótce jodełkę zieloną spalicie

Aby darzyła was ciepłym latem



Wokół lasy i wiatr

I całe życie w wiatru świstach

Wszyscy których kocham wita was

Modrzewia ikona złocista


Która jej piersi strzeżesz

mieczem płonącym i tarczą

Matko Boża na górze cudów

nie gniewaj się tak bardzo



Po co się mamy ze sobą

w wiklinie nadrzecznej szamotać

wypuść mi lepiej z koszyka

jej dwie gołębice ze złota



Bądź opiekunką mych planów

zamysłów złodziejskich wspomożeniem

i niech się nie trwożą cheruby

jej piersi jagnięcych beczeniem



Która jej dekoltu strzeżesz

jakby swej Jasnej Góry

uchyl w staniku jej furtkę

gdy trzecie zapieją kury



I księżyc zasłoń koroną

mych palców bądź orędowniczką

ja ufunduję ci za to

poemat z wierzą gotycką