Jesienna krzątanina drzew

Góra zeszła na brzeg

łapie ryby jak niedźwiedź



Jesienna krzątanina drzew

Poprad unosi białą sukienkę miłości

nie znam już twarzy

opartej kiedyś o góry jak ikona



Jesienna krzątanina sumień

Wiele rzeczy stary nie pojmuję

Błąkam się po świecie jak po domu ciemnym

z oknami usianymi gwiazdami



Gwiazdy wróżyły mi samotność

i to się potwierdza gdyż prócz zwierząt

i ptaków nie mam przyjaciół

prócz swetra który ma jeszcze

bijące serce



I wiesz chciałem ci coś powiedzieć

lecz rozpaliłem jesień na cały horyzont

i wszystko poszło z dymem



I może to lepiej



Zagraj mi tylko na harmonijce

te czerwone lecące liście

daleki gwizd pociągu wśród gór

małą sukienkę miłości

i zagraj mi moją wolność

która rani wszystkich

do krwi jak głóg


Z wszystkich domów

najbardziej kocham wagon towarowy



Pusty wagon

w którym można mieszkać

na słomie



Jedzie się niewiadomo dokąd

i ty jedziesz przygrywając sobie

na harmonijce ustnej



W nocy śpisz na dachu

leżąc na brzuchu



Wspominasz kobiety

które płakały przez ciebie



I ta przez którą

chciałeś podciąć

wiersze

nie była warta tego

jak i Ty nie byłeś wart miłości

którą

wyniesiono na noszach



Byłeś przy tym i poszedłeś

zmieszany z drzewami

parku



Dobrze

że leżę na grzbiecie

grając na harmonijce ustnej

na dachu kolejki

Rzepiedź-Komańcza



Przebaczą mi

wszystkie liście

jesieni



Nieziemskie

światła