Z wszystkich domów

najbardziej kocham wagon towarowy



Pusty wagon

w którym można mieszkać

na słomie



Jedzie się niewiadomo dokąd

i ty jedziesz przygrywając sobie

na harmonijce ustnej



W nocy śpisz na dachu

leżąc na brzuchu



Wspominasz kobiety

które płakały przez ciebie



I ta przez którą

chciałeś podciąć

wiersze

nie była warta tego

jak i Ty nie byłeś wart miłości

którą

wyniesiono na noszach



Byłeś przy tym i poszedłeś

zmieszany z drzewami

parku



Dobrze

że leżę na grzbiecie

grając na harmonijce ustnej

na dachu kolejki

Rzepiedź-Komańcza



Przebaczą mi

wszystkie liście

jesieni



Nieziemskie

światła


W górach jest wszystko co kocham

Wszystkie wiersze są w bukach

Zawsze kiedy tam wracam

Biorą mnie klony za wnuka



Zawsze kiedy tam wracam

Siedzę na ławce z księżycem

I szumią brzóz kropidła

Dalekie miasta są niczem



Ja się tam urodziłem w piśmie

Ja wszystko górom zapisałem czarnym

Ja jeden znam tylko Synaj

Na lasce jałowca wsparty



I czerwień kalin jak cyrylica pisze

I na trombitach jesieni głosi bór

Że jedna jest tylko mądrość

Dzieło zdjęte z gór