Przez ten rodowód

Przez ten sejmik słów

Pełen zgiełku Harasymowiczów

Idąc jak przez

Wojsk ulicę

Czy mam przerąbać szablą

Na pół ten stół

Czy mam go spalić

Jak Gonta - dwór

Razem z pradziadów portretami

Którym podkręca wąsa

Moja świadomość



Czy mam zakopać w ziemi

Krzywą szablę fantazji



Chyba że

Jak pradziadowie

Dwie chorągwie

Jak przy namiocie

Zatknę przy stole



Jedną

Z lackim Karolem

Krasną drugą

Z Archaniołem


Wychodzę na dwór



Huczy przedwiośnie w słupach

Deszcz wyświęca pierwsze zawilce

Poprad brudy zimowe pierze



Dymi kocioł Karpat

Po śniegu lnie niebieskim

Idę ciężko jak niedźwiedź

Mruczę coś do obłoków



Nie wszystkie polowania

Tak się skończyły jak chciałem

Nie każdego wolno

Ciężką swą łapą zabić



Skazany na te góry

Z kilkoma purchawkami cerkwi

Z rezerwatem lip

Drzemię w ich zielonych lochach

Nie przyjmuję radości



Spod śniegu wychodzą łąki

Czarne od trucizny



Skazany na te góry

Idę ciężko jak niedźwiedź

Już dawno obudzony

Z wiary i nadziei